من کوه نیستم
بابا بزرگ سالها پیش توی یه زیارت
توی محل زندگیشون
نذر میکنه پسر دار بشه هر سال اون زیارت
که توی یکی از کوه های بندرعباس نذر بده
تا چند سال پیش همه بچه ها و نوه ها جمع میکرد
همه میرفتن روستا و اون زیارت
دقیقا تا اون زیارت یک ساعت و نیم پیاده روی داشت
کم کم همه تنبل شدیم البته گشاد واژه بهتریه
و کسی حوصلش نمیشد این همه پیاده بره تا اونجا.
برا همین هر سال خودش تنها میره نذرش ادا میکنه
و بعد همه رو دعوت می کنه خونه
همیشه دوست داشتم بگم من به این زیارت هایی که توی کوه ها هست
اعتقادی ندارم ولی مگه جرات دارم؟
اغلب این ها بناشون با خواب بوده
که یه بزرگی خواب یه امامی یا شخص نورانی میبینه
که گفته اینجا رو محل عبادت کنید
برچسب:
نویسنده: پرنیا کوهی